ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกที่จะมาบ่น ๆ วันนี้...

ตลอดระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี่ เราไม่สบายโดยตลอด นับตั้งแต่เป็นไข้ซะสองวันมั้ง ต่อด้วยเป็นหวัดน้ำมูกไหล ต่อด้วยเป็นหวัดลงคอมีเสมหะ ไอ เสียงหายในที่สุด...

ย้ำอีกที "เสียงหาย" - -"

ไม่รู้จะมาเป็นตอนนี้ทำแป๊ะอะไร ได้ข่าวว่าใกล้สอบแล้น~~~ T_T

แต่ที่อยากบ่นสุด ๆ ก็คือ "รูมเมท" ตัวเดียวคำเดียว

รูมเมทคนนี้คือเพื่อนสมัย ม.ปลาย แล้วแหละ อยู่กลุ่มเดียวกันแต่ก็ไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่ จนมาตอนนี้เราคิดว่าสนิทกันสุด ๆ แล้ว

แต่โลกส่วนตัวมันสูงไปนิดแฮะ เอิ๊ก

และสิ่งที่ทำให้เราเสียใจที่สุดก็คือ

เราเสียงหาย ดูแล้วก็รู้ว่าอาการหนัก พอมันกลับมาหอก็ถามว่าจะไปโรงพยาบาลไหม เราก็ว่าจะไป แล้วมันก็ถามอีกว่า ใครจะไปส่ง

....เฮ้ย... กูนึกว่ามึงจะไปส่งกูนะ...

แล้วพอคุยกับพ่อเราให้ ก็บอกว่า เออ ไอ้นี่มันเสียงหายอะไรให้

"ครับ ๆ เดี๋ยวจะให้มันไปโรงพยาบาลแล้ว"

แต่พอวางหูจากพ่อเสร็จก็ถามว่าจะไปกับใคร? ...แล้วจะให้กูตอบยังไง?

เลยกดเบอร์เพื่อนอีกคนให้เมทคุยด้วย บอกว่าให้ไปส่งเราโรงพยาบาลทีหลังจากมันเรียนเสร็จแล้ว เพื่อนเราคนนั้นก็ถามเมทเราว่า แล้วไม่ว่างไปส่งเหรอ

"เดี๋ยวเราต้องทำงานน่ะ พรุ่งนี้จะสอบแล้วยังไม่ได้ท่องศัพท์เลย"

...โคดดดดซึ้งน้ำใจเลยเพื่อนกู

แต่ว่านะ... กูเห็นว่ามึงทำไปซะสองสามส่วน อีกเจ็ดแปดส่วนที่เหลือมึงเล่นเอ็มคุยกับกิ๊กกั๊กไรของมึง หรือพูดตามภาษากูคือกำลังแรดไปทั่ว

ขอบคุณที่เป็นห่วงครึ่ง ๆ กลาง ๆนะ ไม่เป็นไร กูมีขาเดินไปเองได้ พกกระดาษไปใช้สื่อสารก็คงเรียบร้อยละนะ...

ขอบคุณจากใจจริง

อารมณ์เสีย งีบ ตื่นขึ้นมา

"กินข้าวรึยัง?" เราก็ส่ายหน้า

"มึงไปกินข้าวเลยนะ ไม่สบายอยู่ไม่ใช่เหรอ"

เราก็พะงาบ ๆ กลับไปว่า กูไม่มีเสียง (กำลังจะพะงาบต่อว่า แล้วจะให้กูสั่งข้าวยังไงล่ะ เมิงไปส่งกูซื้อหน่อยดิ)

"อย่าเอามาเป็นข้ออ้าง เรื่องเสียงหายกับเรื่องไม่กินข้าวไม่ใช่เรื่องเดียวกัน"

...อึ้งอีกแล้ว

เออ ถูกของมันเนอะ?

ง่าย ๆ ก็แค่ไปที่ร้านไม่พูดอะไร เขียนกระดาษยื่นให้เค้าแค่นั้นเองนี่หว่า...

ขอบคุณรอบสอง...

...ไว้เจอกันนะคุณ... มีอะไรผมจะไม่หวังพึ่งคุณอีกแล้ว แต่ผมก็จะทำตัวให้คุณได้ขอความช่วยเหลือผมต่อไปแล้วกัน

...ติดเงินค่าเน็ตเอย อะไรเอย... จ่ายกูมาด้วย ได้ข่าวว่านั่นเงินพ่อกูไม่ใช่เงินกู เงินกูที่ใช้ซื้อของกินอะไรมาไว้ในห้องนั่นน่ะกูยกให้ กูไม่สนใจติดใจอะไร เพราะ "มึงเป็นเมทกู" กูเลยคิดว่า "อยู่ด้วยกันแล้วก็ต้องดูแลกัน"

กูคิดแค่นี้จริง ๆ ที่กูคิดนี่คงผิดสินะ

เฮ้อ... พอละ ไปหาไรกินแล้วไปหาหมอดีกว่า...