ตั้งใจว่าอัพบล็อกทุกครั้งจะพยายามเอาเพลงมาลง เพราะนิสัยคนฟังเพลง (ญี่ปุ่น) อย่างเราก็อยากจะให้บล็อกของตัวเองมีเพลงประกอบ ^ ^
In The Moonlight
Singer: KOTANI KINYA
Anime: GRAVITATION
Transliteration
ORENJI iro tsuki yoru ga kuruto kimi no koto o omoi dasu
kakko tsuketa ore no SERIFU ga hoka no dare kano SERIFU de
fui ni miageru SHIRUETTO kimi no yokogao o terashita
awai hikari wa ima demo
nani o matteru kimi wa inai heya
tokei dake ga ashi oto no youni nemurenai mune ni hibiku
ima mo matteru hitori tomatteru
futari mita anohi no tsuki o ima dokode kimi wa miteru
ore no shigusa manete waratta kimi no koe mo omoi dasu
kimi to aruku yoru no SHIIN wa ORENJI iro PHOTOGURAFU
kage ni otoshita uso to ore no wagamama o yurushita
kimi no namida ga ima demo
nani mo iwazuni toki wa nagareru
yagate kuru asa no hisashi ni tokeru youni sora ni kieru
saigo no yoru wa doko ni mo nakute
okizari no ore no kokoro o tsuki dake ga ima mo miteru
kimi o matteru tooi omoi demo
tokei dake ga ashi oto no youni nemurenai mune ni hibiku
ima mo matteru hitori tomatteru
futari mita anohi no tsuki o ima dokode kimi wa miteru
Translation (by Urashima)
ค่ำคืนที่แสงเหลืองนวลของจันทร์พาดผ่าน
ภาพของเธอปรากฏขึ้นมาในใจ
ราวกับว่าถ้อยคำอันหลอกลวงที่พูดออกไป
จะเป็นของใครอื่นที่ไม่ใช่ฉัน
จนถึงตอนนี้ ฉันยังจำได้ดี
ขณะที่สายตายเธอจับจ้องผืนฟ้าสีดำและหมู่ดาวนั้น
แสงสีนวลก็ลบเงาของเธอให้จางไป
ฉันกำลังรออะไรอยู่ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีเธอข้างกายอีกแล้ว
เสียงนาฬิกาจะเบาสักเพียงไหน แต่ภายในใจที่ไม่หลับใหล
มันยังคงก้องกังวาน ราวกับเสียงฝีเท้าของใครสักคน
จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังรอ รออยู่ตรงนี้แม้ไม่มีใคร
เธออยู่ที่ไหน มองจันทร์ดวงนี้อยู่ไหม
จันทร์ที่เราเคยดูด้วยกัน เธอมองมันอยู่ไหม
น่าหัวเราะเสียจริงกับสิ่งที่ฉันได้ทำไป
ไม่ว่าจะเป็นเสียงเธอที่ก้องอยู่ในใจ
หรือภาพยามค่ำคืนที่เราสองคนเดินไปด้วยกัน
มันก็เป็นเพียงอดีตเหมือนกับภาพถ่ายใบเก่า ๆ เท่านั้น
แม้เธอจะไม่ว่าอะไร และยกโทษให้กับคำโกหก
ที่ออกมาจากปากของคนที่เลวและเห็นแก่ตัวอย่างฉัน
แต่น้ำตาของเธอ...
ไม่มีคำพูดใด ๆ เวลายังคงเดินต่อไป
ท้องฟ้าที่ดำสนิทนั้นกำลังจะละลายหายไป
ด้วยแสงสีทองของวันใหม่ที่กำลังจะมาถึง
ค่ำคืนที่ผ่านไป ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
หัวใจที่เจ็บปวดและถูกทอดทิ้ง
คงมีแต่จันทร์ที่ยังคงมองมัน
ฉันจะรอต่อไป ไม่ว่าเราสองคนจะห่างกันสักเท่าไหร่
เสียงนาฬิกาจะเบาสักเพียงไหน แต่ภายในใจที่ไม่หลับใหล
มันยังคงก้องกังวาน ราวกับเสียงฝีเท้าของใครสักคน
จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังรอ รออยู่ตรงนี้แม้ไม่มีใคร
เธออยู่ที่ไหน มองจันทร์ดวงนี้อยู่ไหม
จันทร์ที่เราเคยดูด้วยกัน เธอมองมันอยู่ไหม
วันพุธที่ 8 มีนาคม 2549 เป็นวันที่ต้องบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์อีกวันหนึ่ง...
โคนันเล่ม 44 ออกแล้วพี่น้อง~~~~~~~!!! >_<
แต่แน่นอนล่ะว่าเด็กบ้านนอกอย่างเราคนนี้ก็คงต้องรอต่อไป T_T
ได้ยินมาว่าท้ายเล่มนี้มีไฟล์เริ่มต้นของ "เรื่องผี ๆ ใน ร.ร. มัธยมปลายเทย์ตัน" (...ชื่อมันประมาณนี้แหละน่า อย่าเอาความถูกต้องแม่นยำจากเราเลย ^ ^ ) แน่นอน สุดที่รักของเรา มี-บท-ด้วยยยยยยย!!! ...รู้นะว่าที่รักของตัวเองมีบทน้อยมากกกก แม้จะทำใจไว้แล้ว แต่พอพี่เค้าโผล่มาทีนึงเราก็ต้องหลอนซึ่งเป็นเรื่องปกติธรรมดา @^ ^@
หลาย ๆ คนสงสัยว่าที่รักของเราคือใคร หลาย ๆ คนรู้อยู่แล้วและกำลังตั้งรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป...
พี่หมออาราอิเดะ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ งี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~~!!! >_<

(Credit to: ใครซักคนเนี่ยแหละ ได้มาไงไม่รู้ ลืม ปุ๊แหง่ว ^ ^")
ประวัติเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพี่หมอ @^ ^@
ชื่อ: ARAIDE Tomoaki / นพ. โทโมอากิ อาราอิเดะ (นายแพทย์...... อ๊า~~~~~~~~~~~~~~~~~ ขอหลอนซัก 4869+1412+356 ตลบ~~~~~~~~~~~~~~~)
อายุ: 25 ปี
การศึกษา: จบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยโตเกียว (เห็นม้าย~~~~~~~~~ พี่หมอเก่ง~~~~~~~~ พี่หมอของอุรา งุงี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~~ >w< )
ประวัติการทำงาน+ความเกี่ยวข้องอื่น ๆ:
- ช่วยคุณพ่อรับผิดชอบดูแลคนไข้ที่คลินิกอาราอิเดะ (ไว้เราสร้างฐานะได้ดีแล้วก็เปิดโรงพยาบาลเลยดีกว่าเนอะพี่หมอ ^ ^ )
- เป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลอาโอโมริ
- โดน FBI ซิวตัวไปอเมริกาทั้งครอบครัวเพื่อคุ้มกันอันมาจากเหตุผลบางประการเกี่ยวกับองค์กรหนึ่งที่โคนันเรียกว่าองค์กรชายชุดดำ (แล้วตกลงมันชื่ออะไรกันล่ะ)
- หลังจากที่เรื่องที่อาจจะเป็นอันตรายต่อเขาหมดลงไป เขาและครอบครัวก็กลับมาญี่ปุ่น
- ปัจจุบันเปิดคลินิกไปพร้อม ๆ กับเป็นอาจารย์ห้องพยาบาลโรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน (ไว้อุราจะตามไปเป็นคุณครูที่นั่นนะคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ~~~ แง้ว ๆๆๆๆๆ @>_<@ )
เล่มที่พี่หมอมีบท (นับตามจำนวนเล่มในประเทศไทยปัจจุบัน+1)
เล่ม 24 (เป็นฉากเปิดตัว พ่อของพี่หมอถูกฆาตกรรม)
เล่ม 26 (รับบทพระเอกในการแสดงละครเวทีของปี 2-B ...แต่โดนชินอิจิแย่งไปหน้าตาเฉย)
เล่ม 29 (คดีบัสแจ็ก - จี้รถบัส)
เล่ม 32-33 (คดีวันดูตัวของผู้หมวดซาโต้)
เล่ม 35 (รันไปคลินิกของพี่หมอตามที่หมอนัด)
เล่ม 41 (ไปตรวจอาการของไอจังที่บ้านดอกเตอร์)
เล่ม 42 (บทเยอะมากจนไม่รู้จะบอกยังไง)
เล่ม 44 - 45 (คดีผีในโรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน)
จะบอกว่าไอ้ที่ตัวเข้มน่ะมั่นใจว่าพี่หมอตัวจริงแน่นอน ส่วนสีส้มนั่นคือเบลม็อทปลอมตัว ตอนคดีหมวดซาโต้เราไม่แน่ใจครับ เหอ ๆๆ ^ ^"
พี่หมอน่ะนะ หล่อ~~~~~~~~ เท่~~~~~~~~~ ใจดี~~~~~~~ อ่อนโยน~~~~~~~~ เก่งมาก ๆ~~~~~~~~~~~ สมาร์ท~~~~~ เอาอกเอาใจเก่ง~~~~~ @^ ^@ (อันหลังนี่ confirm ครับ กร๊ากกกก)
พอเหอะ... รู้สึกว่าวันนี้ไม่ค่อยมีแรงจะหลอนแหะ ^ ^;;
พรุ่งนี้ค่อยมาหลอน KKM ต่อครับ วันนี้ยกพิเศษให้โคนัน (เฉพาะพี่หมอ) ไปก่อนละกัน @^ ^@
edit @ 2006/03/11 07:47:08
